محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
309
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
منارا : به معناى نشانه يا دليل و براى همين با صفات « واضحة » به معناى روشن توصيف شده است . ما لاق : « ما » اسم موصول و مفعلوم « سلبتهم » است . فتقترع : منصوب به أن مقدّر پس از فاء است . غيب امام عليه السّلام در اينجا و نيز بخش بعدى از فرشتگان سخن مىگويد . سخن از فرشتگان و پريان ، از سخنان غيبى بهشمار مىرود . بدون شك ، ايمان به غيب از قلب آدمى سرچشمه مىگيرد و نمىتوان براى آن دليل حسى آورد . عقل ، درباره امور غيبى نظر به استحاله نمىدهد و آنها را ذاتا ممكن مىشمارد ؛ گرچه شايد عرف و عادت آنها را باور نكند : « هر كه كفر ورزد كفرش به زيان اوست و كسانى كه كار شايسته كنند فرجام نيك را به سود خودشان آماده مىكنند . » « 1 » ما از كتاب خداوند پيروى مىكنيم كه ايمان به غيب را يكى از شرايطى اساسى دين و ايمان شمرده و آن را ناشى از اعتماد به خداوند مىداند . ايمان به غيب در عواطف و احساسات آدمى و نيز گفتار و كردارش تاثير مىگذارد . روشن است كه امام عليه السّلام در اينجا خطاب به كسانى سخن مىگويد كه ايمان به غيب دارند و اما كسانى كه كافر و منكر آن هستند ، امام عليه السّلام در خطبهها و سخنان ديگرى با منطق حس و عقل با آنها سخن گفته است .
--> ( 1 ) . مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ روم / 30 : 44 .